-
برای راهنمایی و مشاوره با ما تماس بگیرید
22636577 و 26602661 (021)
-
تهران، خیابان شریعتی، دوراهی قلهک بین خ ظفر و یخچال
ساختمان سپهر پلاک 1425 طبقه اول واحد یک کلینیک سها
شاید عجیب بهنظر برسد، اما واقعیت این است که برخی از رایجترین اعتیادها در جامعه، نه از مواد مخدر خیابانی، بلکه از داروخانهها و نسخههای رسمی شروع میشوند. بسیاری از داروهای مسکن، آرامبخش یا ضدافسردگی در صورت مصرف طولانیمدت یا بدون نظارت پزشکی، میتوانند وابستگی شدیدی ایجاد کنند.
افراد بسیاری بهدلایلی مانند درد مزمن، اضطراب یا بیخوابی به سراغ این داروها میروند و در ابتدا احساس میکنند که به کمک آنها کنترل زندگی را بهدست آوردهاند. اما بهمرور، همین داروها از یک ابزار درمانی به یک ضرورت روزمره تبدیل میشوند و بدن، ذهن و روان فرد به آنها وابسته میشود.
اعتیاد دارویی معمولاً پنهانتر از اعتیاد به مواد مخدر غیرقانونی است. چرا که مصرفکننده اغلب احساس نمیکند کار اشتباهی انجام میدهد. دارو قانونی است، پزشک تجویز کرده، در داروخانه به فروش میرسد، و از ظاهر آن برنمیآید که بتواند زندگی را ویران کند. اما تجربه نشان داده این داروها میتوانند قدرتی حتی بیشتر از برخی مواد سنتی اعتیادآور داشته باشند.
ترامادول یکی از داروهای شبهافیونی است که برای تسکین دردهای متوسط تا شدید تجویز میشود. عملکرد اصلی آن تأثیر روی گیرندههای اُپیوئیدی در مغز است که باعث کاهش حس درد و در برخی افراد ایجاد احساس آرامش و سرخوشی میشود.
گرچه پزشکان معمولاً ترامادول را بهعنوان جایگزینی امنتر نسبت به مورفین یا کدئین تجویز میکنند، اما تجربه بیماران و گزارش مراکز درمانی نشان میدهد که مصرف مکرر آن میتواند به اعتیادی جدی منتهی شود. افرادی که به ترامادول وابسته میشوند اغلب نیاز به دوزهای بالاتر پیدا میکنند تا همان اثر اولیه را احساس کنند. این تحمل دارویی، فرد را در چرخه افزایش مصرف گرفتار میکند.
علائم ترک ترامادول نیز مانند سایر مواد اُپیوئیدی شامل بیقراری، تعریق، اضطراب، بیخوابی و درد عضلانی است. به همین دلیل ترک ناگهانی بدون نظارت تخصصی، میتواند بهشدت دشوار و حتی خطرناک باشد.
داروهای خانواده بنزودیازپین، مانند کلونازپام، دیازپام و آلپرازولام (زاناکس)، بهطور گسترده برای درمان اضطراب، بیخوابی و حملات پانیک استفاده میشوند. اما در عین حال یکی از اصلیترین داروهایی هستند که به وابستگی منتهی میشوند.
مکانیسم اثر این داروها با مهار فعالیت سیستم عصبی مرکزی، حالتی از آرامش عمیق ایجاد میکند. این خاصیت در ابتدا میتواند به فرد کمک کند، اما بهمرور باعث کاهش توانایی بدن در تنظیم استرس بهصورت طبیعی میشود. پس از چند هفته مصرف، اغلب افراد نمیتوانند بدون دارو بخوابند یا آرام باشند.
خطر دیگر، ترک ناگهانی بنزودیازپینها است که ممکن است با حملات تشنج، توهم، اضطراب شدید یا حتی مرگ همراه باشد. بنابراین ترک این داروها باید تحت نظارت متخصص و بهصورت تدریجی انجام شود.
متادون بهعنوان دارویی برای کنترل علائم ترک مواد مخدر اُپیوئیدی مانند هروئین و مورفین شناخته میشود. اما مسئلهای که کمتر دربارهاش صحبت میشود، احتمال وابستگی شدید به خودِ متادون است.
افرادی که بدون برنامه درمانی جامع و پشتیبانی رواندرمانی، صرفاً به مصرف متادون روی میآورند، در عمل از یک اعتیاد به اعتیاد دیگر منتقل میشوند. متادون با نیمهعمر طولانی، اثرگذاری ماندگارتری دارد، اما قطع آن هم سختتر و عوارض جسمی و روانیاش بیشتر است.
یکی از خطرات رایج در مصرف طولانیمدت متادون، بیتفاوتی روانی و احساس بیحسی عاطفی است که میتواند بر روابط و عملکرد فرد در زندگی روزمره تأثیر بگذارد.
ریتالین (متیل فنیدات) و آدرال (آمفتامین ترکیبی) داروهایی هستند که برای درمان اختلال کمتوجهی-بیشفعالی (ADHD) تجویز میشوند. اما امروزه استفاده گستردهای در بین دانشآموزان، دانشجویان، کارمندان و ورزشکاران پیدا کردهاند؛ کسانی که برای افزایش تمرکز، انرژی یا حتی کاهش وزن سراغ این قرصها میروند.
مصرف خارج از تجویز، بهویژه در دوزهای بالا، میتواند باعث بیخوابی، توهم، تپش قلب، اضطراب شدید و وابستگی جسمی و روانی شود. سوءمصرف طولانیمدت این داروها ساختار مغز را تغییر داده و تعادل شیمیایی طبیعی آن را بر هم میزند.
داروهایی مثل زولپیدم (با نام تجاری استیلنوکس)، لورازپام یا تریازولام برای درمان بیخوابی تجویز میشوند. این داروها در ظاهر ساده و بیضرر بهنظر میرسند، اما مصرف طولانیمدت آنها نهتنها وابستگی میآورد، بلکه اثربخشیشان نیز کاهش مییابد.
افرادی که بدون بررسی علت اصلی بیخوابی، صرفاً با قرص خواب مشکل خود را حل میکنند، درواقع علائم را سرکوب میکنند نه اینکه درمان شوند. بهمرور مغز بدون دارو نمیتواند وارد فاز خواب شود و فرد حتی پس از ترک دارو هم دچار بیخوابی شدید میشود.
افزایش دوز بدون مشورت با پزشک
وسواس ذهنی به مصرف دارو
اضطراب شدید در صورت نداشتن دارو
مصرف دارو برای «احساس بهتر» نه درمان
مراجعه به پزشکان مختلف برای گرفتن نسخه
پنهانکاری در مورد مصرف واقعی دارو
بیتفاوتی نسبت به هشدارهای اطرافیان
اگر هرکدام از این نشانهها را در خود یا یکی از اطرافیانتان مشاهده کردید، حتماً باید برای ارزیابی دقیقتر با متخصصان مشورت شود. در صورت تمایل به کسب مشاوره، می توانید با همکاران ما با شماره 22602261 - 021 تماس بگیرید.
درمان اعتیاد به داروهای نسخهای نیاز به یک برنامه جامع، تدریجی و زیر نظر متخصص دارد. معمولاً درمان شامل:
سمزدایی تدریجی دارو (با داروهای جایگزین یا کاهش دوز)
رواندرمانی فردی و گروهی
مشاوره خانواده
درمان اختلالات زمینهای مانند اضطراب، افسردگی یا درد مزمن
آموزش مهارتهای مقابله با وسوسه
کلینیک ترک اعتیاد سها تحت نظر دکتر اعتمادیه با ارائه برنامههای شخصیسازیشده، به بیماران کمک میکند تا از دام این نوع اعتیاد خارج شوند.
اعتیاد فقط آن چیزی نیست که در فیلمها میبینیم یا در خیابانها میشنویم. گاهی یک قفس اعتیاد دقیقاً در کشوی داروی خانهمان نهفته است. داروهایی که قرار بود کمکمان کنند، میتوانند ناخواسته ما را به دام بیندازند. شناخت، آگاهی و کمک گرفتن از متخصص، کلید رهایی از این وابستگیهاست.
اگر فکر میکنید خودتان یا یکی از عزیزانتان درگیر این نوع اعتیاد شده، برای مشاوره تخصصی با شماره 22602261 - 021 تماس بگیرید.
طراحی و اجرا فـَـرسیپی | بهینهسازی و تولید محتوا فـَـرسئو
