وابستگی به داروهای مسکن که در ابتدا برای درمان اعتیاد تجویز می شد، منجر به بروز وابستگی و اعتیاد شدید دیگری شد که در این مقاله به این موضوع می پردازیم.
در اوایل دهه 1990 میلادی، با معرفی فنتانیل به عنوان یکی از داروهای تسکین دردهای ناشی از ترک اعتیاد، موج خطرناکی به عنوان اعتیاد به داروهای مسکن و داروهای آرامبخش به وجود آمد که بسیار خطرناک تر از وابستگی به مواد مخدر است.
برخی از شرکت های تولید کننده دارو، با تبلیغ داروهای مسکن جدید به عنوان داروهایی که اعتیادآور نیستند، باعث شیوع وابستگی به این داروها شدند که این موضوع تا سال 2013 ادامه داشت و در نهایت با اعمال محدودیت های قانونی در فروش و مصرف این دسته از داروها، تا حدودی اعتیاد به داروهای خطرناک مانند فنتانیل کاهش یافت.
فنتانیل که گاهی به عنوان داروی مسکن برای ترک اعتیاد معرفی می شود، در نگاه اول نوعی مخدر مجاز بود که مشخص شد که مصرف آن می تواند اعتیادی به مراتب شدیدتر و خطرناک تر از هروئین را در پی اشته باشد. در آمریکا شایع شده بود که از لحظه ای که فرد برای اولین بار اقدام به مصرف فنتانیل می کند، در معرض خطر مرگ قرار می گیرد.
تحقیقات نشان اده است که خطر مرگ برای افرادی که به داروهای مسکن و آرام بخش اعتیاد دارند، 40% بیش تر از افرادی است که به مخدری قوی مانند هروئین وابستگی دارند.
پاسخ این پرسش مثبت است. متاسفانه بسیاری از داروهایی که به عنوان مسکن معرفی می شوند، مانند فنتانیل، پرکوست، ویکودین، زولپیدم و ... اعتیادی به مراتب شدید تر از اعتیاد به مواد مخدر به همراه دارند و به دلیل این باور نادرست که چون دارو هستند، اعتیاد ندارند باعث گرفتاری و بروز وابستگی در مصرف کننده می شوند.
مصرف برخی از داروهای مسکن مانند ویکودین که از ترکیب استامینوفن و هیدروکودون بود، می توانسد به عوارض خطرناکی مانند اوردوز ختم شود.
هر نوع اعتیاد و وابستگی باید حتما زیر نظر پزشک متخصص درمان شود. وابستگی و اعتیاد به داورهای مسکن و آرامبخش نیز از این قاعده مستثنی نیست. در صورت وابستگی و اعتیاد به داروهای مسکن مانند فنتانیل، ویکودین، زولپیدم و ... با همکاران ما در کلینیک ترک اعتیاد سها زیر نظر دکتر اعتمادیه با شماره تلفن 22602261 – 021 تماس بگیرید تا پس از مشاوره و راهنمایی، فرایند قطع وابستگی و ترک اعتیاد را آغاز کنید.
طراحی و اجرا فـَـرسیپی | بهینهسازی و تولید محتوا فـَـرسئو